Pagina 12 - 13, Pagina 32 - 33, Thematisch

Partnerrelatie

Voor dit thema ga ik uit van een partnerrelatie. Het maakt in die zin niet veel uit of het een biologische ouder of opvoeder in het gezin is. Het kan zijn dat er al sprake is van een situatie waarbij je er alleen voor staat. Als de ouder/opvoeder van de kinderen nog wel in beeld is kan doorlezen wellicht toch nut hebben. Als een ouder/opvoeder niet meer in beeld is, dan kan dit thema worden overgeslagen.

Ruzie tussen partners neemt vaak toe, er is meer spanning, je kunt minder van elkaar hebben. Hoe meer verwijdering hoe minder je van elkaar kunt hebben. En misschien ontstaan er dan ook situaties met ruzie waar de kinderen bij zijn. Dit is onwenselijk, maar soms misschien ook onvermijdelijk. Maak het ook weer goed waar de kinderen bij zijn. Leg uit dat het niet helemaal ging zoals je wilde en laat zien hoe je ruzies ook weer kunt oplossen.

Als je relatie onder meer spanning komt te staan, heb daar dan aandacht voor: niet het individu, maar het gezinssysteem staat onder druk. Niet alles wat er in het gezin gebeurd is nu de schuld van ‘ de zieke’ (zie ook onder stigmatisering), maar spanningen ontstaan waar personen zich met elkaar verbinden. Maak ook de relatie een deel van de oplossing. Relatietherapie (of systeemtherapie) heeft ook bij ons een belangrijke rol gespeeld om de relatie en spanningen thuis bespreekbaar en beheersbaar te maken en te houden.

In het boek is scheiden als thema benoemd, maar niet uitgewerkt. Wij zijn er als gezin samen doorheen gekomen en dit wensen we iedereen toe. Maar bij anderen zal dit wellicht een minder grote rol spelen of is er misschien wel sprake van een gebroken relatie. Deze bladzijden geven aanleiding om dit thema bespreekbaar te maken, om het er met elkaar over te hebben. Wees betrouwbaar en eerlijk. Doe geen uitspraken die je niet kunt waarmaken. Maar loop ook niet op de feiten vooruit.

Kinderen hebben veel door, doen alsof het er niet is werkt meestal niet. Neem kinderen ook niet in vertrouwen alsof het gelijkwaardige gesprekspartners zijn (zie ook onder parentificatie), maar neem ze op hun eigen niveau en wat ze emotioneel aankunnen mee in de concrete gebeurtenissen. Bijvoorbeeld: ‘Papa en mama maken wel wat meer ruzie de laatste tijd he? Maar we houden nog steeds van elkaar.’

Creëer ruimte waar vragen kunnen ontstaan en besproken kunnen worden. Neem de tijd voor een-op-een aandacht, luister naar de ‘ vraag achter de vraag’. Vaak zullen vragen of opmerkingen zo ‘uit de lucht komen vallen’, zoals in het boek tijdens een gezamenlijk momentje in de badkamer. Misschien weet je niet meteen te reageren, dat is helemaal niet erg. Geef dat aan en kom er later op terug.

Omdat er over de partnerrelatie en scheidingen zoveel meer valt te zeggen zijn er andere boeken en wellicht de relatietherapeut veel geschikter om hier meer over te vertellen en/of om mee in gesprek te gaan. Ik werk dit thema hier verder niet uit, maar wil je vooral uitdagen het er niet bij te laten zitten. Een goede begeleiding bij zowel een voortdurende partnerrelatie als bij een eventuele scheiding zijn van groot belang voor het hele systeem. De relatie – goed en minder goed- heeft grote impact op de kinderen. Zoek hulp waar mogelijk.